SIGN IN | REGISTER
Αρθρογραφία

ΑΚΤΗ ΨΑΡΟΝΤΟΥΦΕΚΟ ΣΚΑΦΟΣ ΓΛΥΚΑ ΝΕΡΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
 
ΨΑΡΟΝΤΟΥΦΕΚΟ - Δείτε όλα τα άρθρα


SPEARFISHING SPAIN!



  • SPEARFISHING SPAIN!
  • SPEARFISHING SPAIN!
  • SPEARFISHING SPAIN!
  • SPEARFISHING SPAIN!

Πατήστε την εικόνα για μεγέθυνση

SPEARFISHING SPAIN!

Tου Νικόλα Χαρρί

 

 

          Μια απο τις ευχές που όλοι πιστεύω κάναμε στην ψαρευτική μας καριέρα είναι να καταφέρουμε να βρεθούμε κάπου στο εξωτερικό για τι άλλο;Ψάρεμα φυσικά! Πόσα ατελείωτα βράδυα δεν μας παίρνει ο υπνος και σκεφτόμαστε τι άλλο;Συναγρίδες πίγγες στήρες ροφούς να περνάνε απο μπροστά μας και εμεις τόσο απλά να πατάμε τη σκανδάλη και...... να σου τα θηράματα να κρέμμοντε σαν κνιζιά στη σημαδούρα! Να βρισκόμαστε με τη βοήθεια του μυαλού μας στο μαγικό εκείνο μέρος και τελικά να βρίσκουμε την άκρη με αυτές τις σκέψεις να μας παίρνει ο Μορφέας στην αγκαλιά του.Έλα όμως που ακόμη και στον ύπνο μας η γαλανή με τους κατοίκους της δεν μας αφήνει σε ησυχία; Νάσου ενα 50κιλο μαγιάτικο να μας κεφαλώνει, νάσου μια σφύρνα 10άρα σαν μπαραγκούντα νάρχεται να σε φάει, και ξυπνάς καταιδρωμένος, άσε που το ξεβράχωμα στον ύπνο μας είναι ακόμη πιο επίπονο και απο το πραγματικό!!

     Πετάχτηκα και γω μια καλή πρωία απο το κρεβάτι και είπα τέλος θα μαζευω χρήμα και κάθε χρόνο ή έστω κάθε 2 χρόνια θα κάνω ταξίδι μακρυά απο Κύπρο και Ελλάδα σε μέρη όπου δεν θα ξέρω τι με περιμένει.Σίγουρα ο σκόπος μας είναι ψάρια πολλά ψάρια, μεγάλα ψάρια αλλά πρέπει και αυτό είναι το πρώτο που έμαθα με τον κακό τρόπο βέβαια, να είσαι πολύ οργανωμένος. Θα μοιραστώ  μαζί σας αυτή τη φορά την εμπειρία μου απο την επίσκεψή μου στην όμορφη Ισπανία και ελπίζω να σας βοηθήσω να αποφύγετε δικά μου λάθη όσον αφορά ενα παρόμοιο ταξίδι που ίσως προγραμματίσετε.

      Η χώρα αυτή είναι πολύμορφη και πολυποικιλη και ακόμη πιο μπερδευτική μπορεί να είναι η θάλασσα της αφου απο τη μιά πλευρά πιάνει Μεσόγειο και απο την άλλη ωκεανό. Οπότε η απόφαση είναι δικιά σας για το πού θα πάτε.Εγώ απλά άνοιξα τον υπολογιστή και ψάχνοντας έτσι στα γρήγορα στο διαδίκτυο βρήκα την Γκαντία.Μιά παραλιακή πόλη, τουριστίκη κατ΄εξοχήν όπου ως  επι το πλέιστον έχει ντόπιους απο όλα τα μέρη της Ισπανίας. Είπα και γω ωραία θα είναι, πλάκα θάχει αφού θα προσπαθώ να συνεννοηθω στα αγγλικά και δεν θα μου απαντάνε. Πάντα μου άρεσει το μυστήριο και τα δύσκολα και μια τέτοια περιπέτεια θα ήταν ότι πρέπει απο ψαρετικής και όχι μόνο πλευράς!Μέσω του δαίμονα που λέγεται ιντερνέτ βρήκα την πιο φτηνή λύση για να φτάσω στον προορισμό μου και σας την παραθέτω: Εγώ βρισκόμουν ήδη Ελλάδα, Θεσσαλονίκη συγκεκριμένα, και πήρα αεροπλάνο για Αθήνα. Απο εκεί αεροπλάνο για Μπαρτσελόνα και μετά τρένο για τον σταθμό των τρένων που θα με πήγαινε Βαλέντσια. Σε ένα τριωράκι είσαι κει και μετά ακόμη ένα τρενάκι και είσαι Γκαντία!! Δεν πιστεύω να κουραστήκατε ε; Εγώ πάντως ψόφησα γιατί αν υπολογίσετε και τις ώρες που έπρεπε να αφήσεις κενες για να προλάβεις την επόμενη πτήση και το επόμενο τρένο έφαγα ένα εικοσιτετράωρο να φτάσω! Εννοείται θα με ρωτήσετε με τα πράγματα τι έκανα: Μα τα κουβάλαγα πάνω μου ασφαλώς. Μια αποσκευή των είκοσι κιλών τα πέδιλα στο χέρι και ένα σάκκο με τα ψαροντούφεκα! Για να τα περάσεις απο το αεροδρόμιο της Αθήνας δεν χρειάζεται κάτι αλλά για να γυρίσεις απο Μπαρτσελόνα πρέπει να πάς απο τον αστυνομικό σταθμό μέσα στο αεροδρόμιο και να τα δηλώσεις, χωρίς καμία επιβάρυνση, γιατί θεωρούντε όπλα.
   Τώρα θα μου πείτε πολύ ταλαιπωρία το ταξίδι, ναι συμφωνώ αλλά εαν έχετε γύρω στα 300ευρωλακια παραπάνω για πέταμα μπορείτε να βρείτε πτήσεις που θα σας πανε κατευθείαν στον προορισμό σας. Ας μπούμε τώρα στο ψητό που είναι το μέρος που πήγα και τα ψάρια που βρήκα. Η Γκαντία είναι μια σχετικά μικρή πόλη όπου το χειμώνα ερημιάζει όταν φύγει ο τουρισμός. Τα ξενοδοχεία στεκονται επιβλητικά στοιχισμένα ομοιόμορφα ανα δεκάδες μπροστά στη θάλασσα. Ενώ αναμεταξύ τους μπορείς να προσέξεις πως ήταν η αρχιτεκτονική στα παλαιότερα χρόνια με κάτι μικρά και πανέμορφα σπιτάκια που προσπαθούν να πάρουν ανάσα δίπλα στις τσιμεντοσιδερένιες κατασκευές. Βλέπετε οι ρομαντικοί ιδιοκτήτες τους τα λυπήθηκαν και είπαν να μην τα πουλήσουν στους μεγαλοκαρχαρίες που θα τα εξαέρωναν στο βωμό της σύγχρονης αρχιτεκτονικής.

     Φτάνοντας στο μέρος και αφού εγκαταστάθηκα στο δωμάτιο μετά απο αρκετό sign language αφού αν δεν γνωρίζεις τη γλώσσα δύσκολα τα πράματα, η πρώτη μου δουλειά ήταν να πάω παραλία κοντα και να οργανώσω το πλάνο για τις εξορμήσεις μου. Παραλίες πανέμορφες συλλογιέμαι μόλις τις βλέπω αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Χιλιόμετρα άμμος απλώνεται μπροστά μου και το επόμενο βραχοτόπι ίσα που φαίνεται στο βάθος! Όλα αυτά στην αριστερή πλευρά. Στα δεξιά μου στο τέλος της παραλιακής απλώνεται όμως ένας τεράστιος λιμενοβραχίωνας που αναπτερώνει τις ελπίδες μου. Επιστροφή στο δωμάτιο φαγάκι και ύπνος κλείνουν την πρώτη μέρα ενω η σκέψη μου είναι καρφωμένη στο λιμάνι όπου θα βρώ τους τερατολάβρακες. Έλα όμως που τα πράγματα δεν έγιναν έτσι; Ετοιμάζομαι πάω να βουτήξω το επόμενο πρωι και προτού πέσω στο νερό μου την πέφτει το λιμενικό τους και με μαγκώνει. Βέβαια ήταν ευγενικοί οι άνθρωποι και μου εξήγησαν: προχίπιτο πεσκάρε στο λιμάνι, δηλαδή απαγορεύεται το ψάρεμα εκεί. Μου είπαν όμως ότι μπορώ να πάρω πληροφορίες για το ψάρεμα απο τα γραφεία πληροφοριών που βρίσκονταν στους φάρους. Μάλιστα καλά ακούσατε τα σπιτάκια που θα βρείτε σαν φάρους είναι σαν γραφεία εξυπηρέτησης του πολίτη όπου μπορείτε να ρωτήσετε ότι θέλετε. Μετά απο αρκετή ασυνεννοησία τελικά βρήκα άκρη ότι το καλύτερο και κοντινότερο μέρος για ψάρεμα είναι η διπλανή πόλη η Κουγιέρα ή να βρω κάποιον ψαρά εκεί στο λιμάνι στην Γκαντία για να με πάει σε μεσοπέλαγα κομμάτια.

 ΄΄Ολο αυτό με έχει ήδη καταβάλει αλλά επειδή είμαι πάντα πεισματάρης δεν το βάζω κάτω πάω βρίσκω εκεί τους ψαράδες και μόνο ένας προσφερόταν για τέτοιες δουλείες αλλά λέγοντας μου την τιμή για μια μέρα τράβησα πίσω Ήθελε 300ευρα! Σίγουρα για μια παρέα των 5 ατόμων η τιμή είναι οτι πρέπει αλλά για να πάω μόνος μου δεν έπαιζε το σενάριο. Αν η θάλασσα με καλούσε ίσως να πήγαινα αλλά έτσι όπως την έβλεπα σχεδόν κατάθολη δεν θα διακινδύνευα τόσα έξοδα και να φάω φόλα! Έτσι αποφάσισα τη λύση του κολυμπητού στη γειτονική πόλη. Βρήκα τον Χοσέ ιδιοκτήτη ταβέρνας όπου συνήθως έτρωγα και με ένα πενηντάρι συμφώνησε να με πάει αυτός και να με γυρίσει στο μέρος. Η Κουγιέρα είναι και αυτή πανέμορφη στέκεται πάνω σε ένα λόφο και στην πίσω της μεριά έχει ένα φάρο και απο κάτω βραχότοπο εκεί είναι και το καλύτερο σημείο για ψάρεμα.

     Άλλη μια μέρα απραξίας πέρασε και άρχισα να τρελαίνομαι. Ελπίζω την επομένη να καταφέρω κάτι. Ο Χοσέ έφτασε το πρωί στο σημείο συνάντησης με κανένα μισάωρο καθυστέρηση και επιτέλους ήμουν στο δρόμο της ευτυχίας. Το μόνο που με ανησυχούσε ήταν η θάλασσα να μην είναι εξαγριωμένη όπως συνήθιζε. Τελικά είχε τα κέφια της και φορτωμένος την πραμάτεια αφού έδωσα ραντεβού με το Χοσέ να με πάρει μετά από ένα 10ωρο!! κατέβηκα καμιά 50αρια σκαλιά και βρέθηκα στην αγκαλιά της! Η                    θερμοκρασία του νερού ήταν τέλεια, σχεδόν ζεσταινόμουνα το κυματάκι μικρό και η θολούρα αρκετή αλλά ότι πρέπει για να ξεγελάω τα ψάρια της ρηχοπατιάς. Ζωή υπήρχε μπόλικη και βλέποντας τον τόπο κατάλαβα ότι βράχια θα έβρισκα μόνο έξω με βάθος μέχρι τα 12μ αφού παραμέσα ξεκινούσε η απέραντη αμμούδα. Τα πρώτα καρτέρια μου φανέρωσαν μπόλικα κεφάλια κακαρέλους και σαργουδάκια να παίζουν αμέριμνα ενώ τα μεγαλύτερα του είδους δεν άργησαν να φανούν. Κτύπησα ένα καλό σαργό και το παιχνίδι άναψε για τα καλά αφού μέσα σε λίγες ώρες έκανα μια καλή ασπροψαριά που περιείχε και γοφάρι ψάρι σπανιότατο για εμάς!
          Ο Χοσέ με περίμενε στην ώρα του αυτή τη φορά και με γύρισε κατάκοπο αλλά γεμάτο εικόνες στο δωμάτιο. Η επόμενη μέρα με βρίσκει έτοιμο για νέες περιπέτειες και δίνω το50ευρω στον Χοσέ να με πάει. Έλα όμως που η γαλανή είχε άλλες βλέψεις, το κύμα ήταν αρκετά δυνατό και η απόχρωση της ήταν του καφέ. Εγώ όμως ως γνήσιος ανεγκέφαλος είπα θα βουτήξω και θα βγάλω το τέρας μέσα στα κατάθολα! Έδωσα ραντεβού ένα οκτάωρο μετά στον προσωπικό μου οδηγό αλλά στο δύωρο ήμουν έξω αφού δεν έβλεπες την μύτη του 75αριου. Πήρα μια ωραία σκορπίνα βέβαια που παρολίγο να την περάσω για πέτρα και να την πιάσω με το χέρι για να σταθεροποιηθώ στο καρτέρι. Περίμενα σαν μπούφος μετά πάνω στα βράχια, ωραία ήταν δεν λέω, μα εκεί που με πιασε η βαρεμάρα να’σου οι καλαμάδες που κατακλύζουν τα βράχια εκεί πιο πέρα παρέα με το φάρο και ρίχνουν τα κομμάτια της φρέσκιας  σαρδέλας πιασμένα σε εύσωμα αγκίστρια. Αμέσως σίμωσα προς τα εκεί γεμάτος περιέργεια και μετά απο αρκετή δόση ασυνεννοησίας κατάλαβα ότι θα ψαρέψουν ντοράντο- γοφάρια δηλαδή.  Καμιά ωρίτσα αργότερα ενα δίκιλο ψάρι πανέμορφο σκαρφάλωσε τα βράχια και ήρθε στην αγκαλιά του επίδοξου ροκφισιερ και η χαρά ολονών, που ήτανε καμιά δεκαριά άτομα, ήταν τεράστια λες και έβαζε γκολ η εθνική Ισπανίας! Α ρε Κύπρος που σας χρειάζεται σκέφτηκα, να τολμήσεις να βγάλεις τέτοιο ψάρι μπροστά σε άλλους που ψαρεύουν δίπλα σου; να δεις τι σε περιμένει!!
         Τις επόμενες μέρες η θάλασσα λυσσομανούσε και οι άλλες μου εξορμήσεις στέφθηκαν με παταγώδη αποτυχία και ζημιές αφού στη μια από αυτές έσπασα και τη κάρπον λεπίδα σε μια απέλπιδα προσπάθεια να μην με πετάξει το κύμα στα βράχια. Έτσι το πήρα απόφαση ότι θα έκανα περιήγηση αξιοθέατων και ο πρώτος μου προορισμός ήταν ο φράκτης τoυ χωριού Τόυς.Η ιστορία του τόπου αυτού σαν να βγήκε από ταινία αφού παλαιότερα λόγω της συνεχής βροχόπτωσης έσπασε το τείχος του φράγματος και έπνιξε το χωριό. Μερικοί πεισματάρηδες κάτοικοι έμειναν στα σπίτια τους και πνίγηκαν μαζί μ΄αυτά ενώ για τους υπόλοιπους μερίμνησε η κυβέρνηση και τους έκτισε λίγο παρακάτω ενα καινούργιο οικισμό. Σε περίοδο ανομβρίας όπως όταν τότε που πήγα εγώ φαίνεται στο βάθος του φράκτη μόνο το καμπαναριό της εκκλησίας και το θέαμα είναι φανταστικό. Μπορεις να προσεγγίσεις το φράγμα μέχρι ένα σημείο και από εκεί αν θες να ψαρέψεις ειδοποιείς τους αρμόδιους που σε κατεβάζουν μέχρι κάτω και νοικιάζεις βάρκα με κουπιά ή κανό για να ψαρέψεις. Ωραία εμπειρία ήταν η επίσκεψη και χάρηκα που πήρα και πληροφορίες για τους ψαράδες του γλυκού. Την προτελευταία μέρα της εκεί μου διαμονής έκανα και μια βόλτα στην πανέμορφη Βαλένσια και επισκέφθηκα τα κτήρια του μεγάλου σύγχρονου αρχιτέκτονα Καλατράβα που σου προκαλούν δέος και το τεράστιο ενυδρείο που έχουν με Μεσογειακά και Ωκεάνια είδη! Η επιστροφή είχε τα πάνω και τα κάτω της., από τη μια κουράστηκα υπερβολικά και ήθελα να γυρίσω από την άλλη ήθελα περισσότερο χρόνο να δω και άλλα, αλλά και να ψαρέψω με καλύτερη θάλασσα! Σίγουρα θα ξαναπήγαινα..... αν και ο γύρος Θεσσαλονίκης στο γυρισμό μετά το ταξίδι έφερνε αμβροσία!!
 

Τι μου άρεσε:

Η απίστευτη κουζίνα. Η παέιας κυρίως που αποτελείται από ρύζι και κρέας ή θαλασσινά. Τα πολύ ωραία γλυκά και οι καφέδες. Οι φιλόξενοι άνθρωποι που αν και δεν μιλούσαν ούτε αγγλικά ήταν πρόθυμοι να σε βοηθήσουν. Οι καλές συγκοινωνίες. Τα όμορφα τοπία και η θάλασσα που είχε ζωή.

Τι δεν μου άρεσε:

Που πολλές φορές έτρωγα μια ώρα να συνεννοηθώ λόγω γλώσσας.
Ο καιρός που δεν με άφησε να ψαρέψω όπως ήθελα. Που ήθελε €300 ο μάστορας να με πάει για ψάρεμα με το σκάφος.

Χρήσιμες συμβουλές:

Να μάθετε στοιχειώδη Ισπανικά για καλύτερη συνεννόηση.
Να πηγαίνετε με παρέα σε τέτοια ταξίδια.
Να οργανώνετε από πριν τις εξορμήσεις και να ξέρετε ότι κάποιος θα σας πάει για να μην ψάχνεστε.
Να είστε καλά ενημερωμένοι για τον καιρό.
Τέλος αν πάλι είστε σαν εμένα διαλέξτε ένα προορισμό και πηγαίνετε χύμα στο κύμα!! Πάλι ωραία θα περάσετε!! 








  USEFUL LINKS

- Windfinder forecast
- CYCOFOS weather forcecast
- Google weather forcecast




  Navionics Cyprus Maps

  SISTER SITES


HUNT & SHOOT
MAGAZINE
CYPRUS YACHTING
MAGAZINE
ONLINE
MAGAZINES



Cyprus Fishing Magazine
P.O. Box 55329, 3821 Limassol, Cyprus | Telephone: +357 25577750 | e-mail: info@cyprusfishingmagazine.com


Copyright © Dacor Advertising & Media LTD 2012
Designed by Dacor