SIGN IN | REGISTER
Αρθρογραφία

ΑΚΤΗ ΨΑΡΟΝΤΟΥΦΕΚΟ ΣΚΑΦΟΣ ΓΛΥΚΑ ΝΕΡΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
 
ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ - Δείτε όλα τα άρθρα


Οι ιστορίες σας



  • Οι ιστορίες σας
  • Οι ιστορίες σας
  • Οι ιστορίες σας
  • Οι ιστορίες σας

Πατήστε την εικόνα για μεγέθυνση

Οι ιστορίες σας

Γιάννης Χατζηγιάννης – Ψαροντουφεκάς από το 1950

Απόγευμα και ενώ είμαστε έτοιμοι να σχολάσουμε από το γραφείο χτυπάει το τηλέφωνο. Ένας ηλικιωμένος κύριος στην άλλη γραμμή και ζητάει να μιλήσει με τον υπεύθυνο για το περιοδικό του ψαρέματος . Βάζοντας το τηλέφωνο στο αυτί μου και λέγοντας ‘παρακαλώ’ η πρώτη του κουβέντα ήταν ‘ θέλω να έρθει από εδώ να σου πω αρκετά μυστικά για το ψάρεμα και για την θάλασσα’. Ανταλλάξαμε στοιχεία και τις επόμενες μέρες πέρασα από τον Συνοικισμό στα Πολεμίδια για να γνωρίσω από κοντά τον κύριο Γιάννη Χατζηγιάννη ετών 88 και δηλωμένο ψαροντουφεκά και ψαρά.

Μόλις στάθμευσα το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι του, το είδα να με περιμένει στην βεράντα του σπιτιού του όλο χαμόγελο. ‘ Έλα πέρασε μέσα να τα πούμε’. Η πρώτη του κουβέντα ήταν ερώτηση. ‘Δεν μου λες αυτό που κάνει το κάνεις από μεράκι ή απλά είναι η δουλειά σου;. Γέλασα και του απάντησα ότι ευτυχώς ή δυστυχώς επιλέξαμε να κάνουμε το πάθος μας δουλειά. ‘Ωραία μου είπε τώρα μπορούμε να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας αλλά πρώτα τι θα πιείς;. Αφού λοιπόν μου παράγγειλε στην οικιακή βοηθό το καφεδάκι ξεκίνησε να μου εξιστορεί την ζωή του. Μια ζωή άμεσα συνδεδεμένη με την θάλασσα.

Ο κύριος Γιάννης είναι γέννημα Γιαλούσας.  Πάντοτε είχε μεράκι με την θάλασσα, στα εικοσιπέντε του αγόρασε το πρώτο του ψαροντούφεκο όταν είχε πάει στο Βαρώσι. Του άρεσε να ψαρεύει έξω από το Λιμάνι του Βαρωσιού όπου χτυπούσε μεγάλα ψάρια. Μινέρια, σορκούς αλλά και άγρια λαυράκια οκτώ με δέκα οκάδες το καθένα.  Εύρισκε μεγάλα κοπάδια από μινέρια, το μυστικό ήταν να κρατάει επάνω του ένα μικρό μαχαιράκι ή ένα άλλο μεταλλικό αντικείμενο και μόλις τα έβλεπε το έριχνε μπροστά του και αυτά έτρεχαν  πάνω του οπόταν κατάφερνε και χτυπούσε μερικά.

Δεν θα ξεχάσει ποτέ τους μεγάλους ορφούς που έβρισε είκοσι με είκοσι πέντε οκάδες ο καθένας. Το μυστικό του ορφού ήταν να του αποσπάσεις την προσοχή του με κάτι άλλο. Πολλές φορές έβαζε την σημαδούρα του σε ένα σημείο για να αποσπάσει την προσοχή του ψαριού και αυτός καταδυόταν από πίσω του και τον χτυπούσε.

Μπορούσε να καταδυθεί σε βάθος  είκοσι με εικοσιπέντε μέτρα. Είχε πρόβλημα εξισώσεων με το αυτί του. Μια μέρα βούτηξε 14 οργιές για να ξεβραχώσει μια άγκυρα και πόνεσε πολύ το αυτί του. Πήγε στον γιατρό και του είπε να μην πάει θάλασσα για δεκαπέντε μέρες.  Αυτός όμως είχε δει ένα μεγάλο ορφό και δεν άντεξε και πήγε να τον παίξει. Κατά την ανάδυση πόνεσε πολύ το αυτί του με αποτέλεσμα να σπάσει το τύμπανο και να πάθει και μεγάλου βαθμού κώφωση στο δεξί αυτί. Από εκείνη την ημέρα λέει χαριτολογώντας πήγαινα πλέον χωρίς κανένα πόνο αλλά έμεινα κουφός.

Ο σορκός για τον κύριο Γιάννη είναι το πιο έξυπνο ψάρι. Μπορεί να βρει το πιο απίθανο σημείο διαφυγής και να σου ξεφύγει.

Έχει βουτήξει την Κύπρο από άκρη σε άκρη. Κάθε ψάρι έχει τον καιρό του, την περίοδο αναπαραγωγής του και την περίοδο που γεννάει. Σε συγκεκριμένους τόπους έβρισκε συγκεκριμένα ψάρια και πάντα με τις ημερομηνίες τους. Ανάμεσα στα πολλά που είδαν τα μάτια του κάτω από το νερό ανακάλυψε και αρκετά ναυάγια, άγκυρες αλλά και πολλά άλλα αρχαία αντικείμενα. Μάλιστα κάποτε εντόπισε ένα ναυάγιο αρχαίο με αρκετό φορτίο επάνω του αλλά κάποιοι ξένοι τον παρακολούθησαν και επειδή δεν είχε τον απαιτούμενο εξοπλισμό πήγαν οι ίδιοι και μάζεψαν αρκετά πράγματα. Πήγε κάποτε και αγόρασε μπουκάλες καταδύσεων για να μπορέσει να περνάει περισσότερη ώρα κάτω από το νερό αλλά ποτέ δεν του άρεσαν και τις παραίτησε.

Όταν πήγαινε ψάρεμα όλοι ήξεραν τις δυνατότητες του και πολλές φορές  όταν πήγαινε κολυμβητό ,  ερχόντουσαν φίλοι μαζί του και τον ακολουθούσαν από την ξηρά και κάθε τόσο τους έδινε τα ψάρια γιατί δεν μπορούσε να τα κουβαλήσει. Χτυπούσε πολλά ψάρια. μια μέρα ένας άγγλος φίλος του ο Pat  του είπε ότι θα ερχόντουσαν από ένα Αμερικάνικο Περιοδικό Ψαρέματος να του βγάλουν υποβρύχιες φωτογραφίες ενώ ψάρευε. Ήρθε το συνεργείο και πήγαν στην Περιοχή της Αγίας Νάπας για να ψαρέψουν και να βγάλουν φωτογραφίες.  Δυστυχώς όμως κάποιοι πήγαν την προηγούμενη μέρα και έπαιξαν με δυναμίτη τις μελάνες. Χιλιάδες μελάνες ήσαν ψηφισμένες   στον πυθμένα της θάλασσας. Μόλις βούτηξαν στο νερό τέσσερα σκυλόψαρα βρισκόντουσαν στην περιοχή και  έτρωγαν. Οι Αμερικάνοι μόλις τα είδαν κολύμπησαν και βγήκαν πάνω στα βράχια και δεν ξαναέμπαιναν στο νερό. Μου έμεινε και εμένα ο καημός για μια υποβρύχια φωτογραφία λέει λυπημένος.

Άλλη μια ιστορία που θα του μείνει χαραγμένη στο μυαλό μου λέει είναι όταν μια μέρα συνάντησα ένα σκυλόψαρο κοντά στα τρία μέτρα. Εκείνο το ψάρι δεν ήταν όπως τα άλλα, ερχόταν όλο ένα και πιο κοντά μου και με παρατηρούσε. Ήμουν σίγουρος ότι θα μου έκανε επίθεση. Όταν το είδα να έρχεται την τελευταία φορά προς τα επάνω μου πήρα μια βαθιά ανάσα και έβγαλα μια δυνατή κραυγή κάτω από το νερό . Το κόλπο έπιασε το ψάρι φοβήθηκε και έφυγε αλλά έφυγα και εγώ άρον άρον για την παραλία.

Πάντα μου άρεσε να ψαρεύω με ψαροντούφεκο της σούστας. Βοήθησα πολλούς ψαράδες όλα αυτά τα χρόνια. Ιδιαίτερα μετά την προσφυγιά όπου ο κόσμος είχε ανάγκη από φαί από απο δουλειά. Πήγαινα με αρκετούς και τους έλεγα πώς να βάλουν τα δίκτυα, εισήγαγα υλικά από την Ολλανδία και έκανα δίκτυα. Παλιά υπήρχε πολύ ψάρι, θυμάμαι κάποτε μια ψάρια στην Ορμίδια πιάσαμε 1400 οκάδες ψάρια, Τόνους και παλαμίδες.  Πιάναμε ψάρια πολλά αλλά εκείνο που μου θα θυμάμαι για πάντα είναι μια μέρα που κόντεψα να πνιγώ.

Πάντοτε είχα το βέλος του ψαροντούφεκου μαζί με σχοινί το οποίο κρατούσα στο χέρι μου. Έπαιξα αρκετά ψάρια εκείνη την ημέρα και τα έδωσα σε κάτι φίλους έξω να τα κρατάνε. Πήγα για ένα τελευταίο γύρο σε μια ξέρα. Εκεί εντόπισα σκάρους μισόκιλους.  Ξεκίνησα να χτυπάω. Είχα πάρει περίπου επτά με οκτώ οκάδες. Είδα ένα μεγάλο σκάρο κοντά σε μια τρύπα  κατέβηκα να τον χτυπήσω και όταν πάτησα την σκανδάλη το βέλος δεν το  βρήκε το σκάρο αλλά σφηνώθηκε μέσα στην τρύπα. Το σχοινί είχε δεθεί  κόμπο με ένα παράξενο τρόπο πάνω στα δύο μου δάκτυλα και με κρατούσε 5 πέτρα κάτω από το νερό. Δεν είχα μαχαίρι μαζί μου και δεν ήξερα τι να κάνω. Προσπαθούσα να τραβήξω τα δάκτυλα μου για να φύγει το σχοινί και να βγω στην επιφάνεια αλλά μάταια. Δεν είχα άλλη επιλογή έπρεπε να τραβήξω με όλη μου την δύναμη και καλύτερα να κόβονταν τα δάκτυλα μου. Δοκίμασα μια φορά αλλά τίποτα , ξαναδοκίμασα αλλά πάλι τίποτε, ο αέρας μου είχε τελειώσει. Ένιωθα ότι θα έμενα εκεί. Μια τελευταία προσπάθεια και τράβηξα με όση δύναμη μου είχε απομείνει. Ευτυχώς το σχοινί έφυγε από τα δάκτυλα μου και βγήκα στην επιφάνεια σχεδόν λιπόθυμος.

Αφού το περιοδικό μιλάει και για μυστικά του ψαρέματος θέλω να μοιραστώ και εγώ ένα μυστικό μαζί με τους νέους τους ψαροντουφεκάδες. Όταν η θάλασσα είναι ήρεμοι να μην γυρεύουν ψάρια εκτός τρύπας. Τα καλά τα ψάρια είναι μέσα στις τρύπες.  Ενώ πολλά ψάρια όπως τα μινέρια επειδή μειώνεται το οξυγόνο κολυμπούν στην επιφάνεια ή τα μεσόνερά. Ψάρι αρκετό βρίσκεις όταν η θάλασσα είναι λίγο ταραγμένη.  Το ψάρεμα με το ψαροντούφεκο θέλει υπομονή και παρατήρηση. 








  USEFUL LINKS

- Windfinder forecast
- CYCOFOS weather forcecast
- Google weather forcecast




  Navionics Cyprus Maps

  SISTER SITES


HUNT & SHOOT
MAGAZINE
CYPRUS YACHTING
MAGAZINE
ONLINE
MAGAZINES



Cyprus Fishing Magazine
P.O. Box 55329, 3821 Limassol, Cyprus | Telephone: +357 25577750 | e-mail: info@cyprusfishingmagazine.com


Copyright © Dacor Advertising & Media LTD 2012
Designed by Dacor