Πολλοί είναι οι φίλοι μας που αναζητούν μεγάλα ψάρια, με δυνατά καλάμια και μεγάλους μηχανισμούς γεμισμένους με χοντρά νήματα ή πετονιές. Υποστηρίζουν ότι άμα θέλουμε να πιάσουμε αυτά τα ψάρια θα πρέπει και ο εξοπλισμός μας να είναι ανάλογος. Όμως παραπονιούνται ότι τα ψάρια λιγοστεύουν ή ότι πολλές φορές τα βλέπουν στις οθόνες των βυθομέτρων τους και δεν τσιμπούν ή δεν πλησιάζουν τα δολώματά τους, όσο εκλεκτά κι αν είναι αυτά. Γιατί συμβαίνει αυτό;

Η απάντηση είναι εύκολη κι απλή, όσο και αν δεν θέλουμε να τη συνειδητοποιήσουμε. Τα ψάρια μαθαίνουν εύκολα και προφυλάσσονται από τις «Παγίδες» των ψαράδων. Καταφέρνουν να διακρίνουν τα δολώματά μας από την καθημερινή τους λεία και δεν πλησιάζουν σε κάτι που τους κινεί υποψίες και ερωτηματικά.

Έτσι αν θέλουμε κι εμείς να τα προσεγγίσουμε ή να συνεχίσουμε να τα προσεγγίζουμε με τον ίδιο ρυθμό όπως παλιά πρέπει να βελτιωθούμε και να εξελιχθούμε. Να προσαρμόσουμε τις τεχνικές στις υπάρχουσες καταστάσεις και να προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε τα δολώματά μας όσο γίνεται πιο φυσικά κι ελκυστικά στα ψάρια που δεν κινούν υποψίες για απάτη.

Σίγουρα υπάρχουν κάποιες στιγμές που πιάνει τα ψάρια κάποια φρενίτιδα και τα ωθεί να κυνηγήσουν έντονα, να αρπάξουν το οτιδήποτε δουν μπροστά τους χωρίς δισταγμούς. Εκεί ότι δόλωμα και να τους ρίξουμε θα πάνε και θα το αρπάξουν και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κάνουμε μια ικανοποιητική ψαριά.

Αυτό όμως είναι ελάχιστες φορές και δεν πρέπει να μείνουμε εκεί και να περιμένουμε πότε θα ξαναπέσουμε στην συγκεκριμένη περίπτωση για να καταφέρουμε να πιάσουμε ψάρια. Θα πρέπει να εξελιχθούμε και να μπορούμε να τα προσεγγίσουμε σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις που είναι και η πλειοψηφία των εξορμήσεων μας.

Η παρουσία του δολώματός μας όσο γίνεται με φυσικότερο τρόπο είναι αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει εντονότερα. Ένα ζωντανό καλαμάρι, μια σουπιά, ένα ψαράκι σίγουρα θα δελεάσει το οποιοδήποτε ψάρι και θα το κάνει να έρθει κοντά του. Όμως αν πάει και το ακουμπήσει λίγο, όπως συνήθως κάνουνε όλα πριν το καταπιεί, και διαπιστώσει το βάρος του μολυβιού μας από τη ζόκα, τον κοντοφύλακα ή δει αυτό να είναι κρεμασμένο από μια χοντρή ορατή πετονιά, τότε σίγουρα θα το αφήσει και θα πάει αλλού.

Όσοι είμαστε παρατηρητικοί στη οθόνη του βυθομέτρου μας και μπορούμε να παρακολουθήσουμε το δόλωμά μας, θα διαπιστώσουμε ότι κάποιο μεγάλο ψάρι πάει να πλησιάσει το δόλωμά μας αλλά γρήγορα απομακρύνεται από αυτό.

Τι μπορούμε να κάνουμε εκεί;

Οι λύσεις είναι απλές και προφανείς. Θα πρέπει να μειώσουμε το βάρος της αρματωσιάς μας και να λεπτύνουμε το παράμαλλό μας. Το κάνουμε; Αν ναι τότε θα δούμε οι τσιμπιές μας να αυξάνονται. Αν όχι τότε θα περιμένουμε να πιάσει τα ψάρια το κυνηγετικό τους ένστικτο για να μπορέσουμε να πάρουμε κάποιο από αυτά.

Υπάρχει όμως και η περίπτωση που μικραίνουμε το βάρος, λεπταίνουμε τα παράμαλλα, μας τσιμπάει το ψάρι αλλά ή δεν καταφέρνουμε να καταλάβουμε καλά την τσιμπιά για να καρφώσουμε ή ενώ πιάνουμε το ψάρι δεν καταφέρνουμε να το βγάλουμε στην επιφάνεια.

Εδώ το πρόβλημα είναι ο υπάρχον εξοπλισμός που είναι κατασκευασμένος να λειτουργεί με πιο βαριά και χοντρά εργαλεία. Θα πρέπει και αυτός να τροποποιηθεί και να γίνει πιο ελαφρύς.

Το μικρότερο συνολικό βάρος δολώματος και αρματωσιάς θα μας οδηγήσει σε ελαφρύτερο καλάμι με μικρότερο action, ενώ το λεπτότερο παράμαλλο θα μας οδηγήσει σε λεπτότερο νήμα στο μηχανισμό.

Όμως δεν τελειώσαμε. Έχουμε κι άλλα πράγματα να προσαρμόσουμε. Τα αγκίστρια μας από δυνατά και αρκετά χοντρά που ήταν θα πρέπει να γίνουν πολύ πιο λεπτά και κοφτερά. Τα παράμαλλα μας όσο γίνεται πιο λεπτά και αόρατα στα ψάρια, δηλαδή από fluorocarbon πετονιά. Αυτό όμως δεν θα μας αφήνει να ζορίζουμε πολύ τα ψάρια όπως στις προηγούμενες εξορμήσεις αλλά θα πρέπει να τα φέρνουμε στην επιφάνεια πιο χαλαρά.

Αν ρίξουμε μια ματιά στα προϊόντα που παρουσιάζουν οι μεγάλες κατασκευάστριες εταιρίες ειδών αλιείας, θα διαπιστώσουμε μια τεράστια στροφή στο light εξοπλισμό. Έχουν καταλάβει ότι το μέλλον του ψαρέματος είναι αυτό και προσπαθούν να δώσουν στους ψαράδες προϊόντα που θα τους βοηθήσουν να συνεχίσουν να πιάνουν ψάρια.

Βέβαια αυτά σίγουρα θα είναι ακριβότερα από αυτά που έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα, αφού έχουν μελετηθεί προσεκτικά, έχουν περάσει πολλές δοκιμές, είναι ποιοτικότερα και το βασικότερο πολύ πιο ξεκούραστα και αποδοτικά.

Επίσης θα δούμε και μια τεράστια εξειδίκευση σε τεχνικές, όπου η κάθε τεχνική θα απαιτήσει συγκεκριμένο καλάμι, συγκεκριμένο μηχανάκι, συγκεκριμένο νήμα, συγκεκριμένο παράμαλλο και συγκεκριμένο δόλωμα. Δεν έχουμε εδώ έναν εξοπλισμό για όλες τις τεχνικές αλλά εξειδικευμένο εξοπλισμό για κάθε τεχνική.

Για να μην πιαστούμε στην παγίδα και αγοράσουμε εξοπλισμό που δεν μας κάνει, ας δούμε με τι ακριβώς τεχνική θέλουμε να ασχοληθούμε και ποια μας ταιριάζει καλύτερα και στη συνέχεια να πάμε να προμηθευτούμε τον κατάλληλο εξοπλισμό για τη συγκεκριμένη τεχνική.

Όλες οι τεχνικές είναι αποδοτικές αν ξέρουμε να τις εφαρμόζουμε σωστά και θα πρέπει να επιμένουμε σε αυτές και να μην τις παρατάμε ή τις αλλάζουμε επειδή οι φίλοι μας έτυχε να βγάλουν κάποια ψάρια με διαφορετική τεχνική.

Επίσης δεν πρέπει να πέφτουμε εύκολα στην παγίδα του φτηνού ή παραπλανητικού εξοπλισμού. Μπορεί να βλέπουμε στο ίντερνετ φωτογραφίες και βίντεο με άτομα που κρατούν, πολλά και αξιόλογα ψάρια και μας πληροφορούν ότι πιάστηκαν με συγκεκριμένο εξοπλισμό. Αν δεν μας τον υποδείξει κάποιος γνωστός που τον εμπιστευόμαστε και αν δεν είναι αναγνωρισμένη η κατασκευάστρια εταιρία, ας απομακρυνθούμε από αυτόν.

Τέλος να θυμόμαστε ότι δεν είναι μόνο το καλάμι, ο μηχανισμός και το νήμα που θα μας οδηγήσουν στην επιτυχία αλλά και ο υπόλοιπος βοηθητικός εξοπλισμός. Αγκίστρια, παράμαλλο, τεχνητά, κόμποι αλλά και να ξέρουμε να μελετάμε και να χειριζόμαστε και τα υπόλοιπα που διαθέτει το σκάφος μας όπως για παράδειγμα βυθόμετρο, gps, άγκυρα.

Καλές εξορμήσεις!

Μυστικό: Δεν ξεχνάμε να έχουμε στο σκάφος μας απόχη ή γάντζο, για να βγάλουμε από το νερό το οποιοδήποτε μεγάλο ψάρι που θα πιαστεί στα δολώματά μας.