από freediver33 » Σάβ Φεβ 06, 2010 9:45 pm
Το λοιπόν παίδες.... να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Θα σας παραθέσω μερικούς παράγοντες πάνω σε αυτό το θέμα. α) το σωματικό βάρος δεν έχει καμία σχέση με το πόσα κιλά θα χρησιμοποιήσει κάποιος φορώντας μια στολή είτε λεπτή είτε χοντρή. Αυτό που κάνει την διαφορά είναι η ποσότητα λίπους στο σώμα (το λίπος έχει άνωση). π.χ. κάποιος που είναι 80 κιλά, 1.87 ύψος και είναι όλος μυς δεν θα χρειάζεται τα ίδια κιλά με κάποιον ο οποίος είναι 80 κιλά, 1,65 ύψος και είναι πιο εύσωμος. β) η χωρητικότητα των πνευμόνων σε αέρα από άνθρωπο σε άνθρωπο διαφέρει, έτσι όσο πιο καλά μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε την χωρητικότητα των πνευμόνων μας στο μέγιστο (πλήρης εισπνοή) θα αναπροσαρμόσουμε και τα κιλά στην ζώνη μας. Προσωπική παρατήρηση είναι ότι πριν ένα χρόνο χρησιμοποιούσα πιο λίγα κιλά από ότι φέτος για ρηχά καρτέρια. Αυτό συνέβηκε γιατί όλο το διάστημα που μεσολάβησε ασχολήθηκα με ασκήσεις και τεχνικές αναπνοών κάτι που με βοήθησε από ότι φάνηκε να μπορώ να βάζω περισσότερο αέρα στους πνεύμονες μου (να σημειώσω ότι δεν άλλαξε ο σωματότυπος μου). γ) το υλικό που είναι φτιαγμένη η στολή μας έχει πρωταρχικό ρόλο. Ο όγκος φυσαλλίδας σε μια στολή καθορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμο και τα κιλά στη ζώνη μας π.χ μια στολή με μεγάλο όγκο φυσαλλίδας χρειάζεται περισσότερα κιλά από μια μικρότερου όγκου. Έχει όμως καλύτερη θερμομόνωση. Την καλοκαιρινή μου στολή μπορεί να την φορέσω και χωρίς κιλά για να ψαρέψω από τα 14μ και κάτω (μικρός όγκος φυσαλλίδας Yamamoto 50). δ) η εκκίνηση της κατάδυσης είναι ένας άλλος παράγοντας καθορισμού των κιλών στην ζώνη μας. Όσο πιο πολύ βελτιωνώμαστε στο σπάσιμο της μέσης μας κατά την εκκίνηση της βουτιάς μας θα βγάζουμε και κιλά από την ζώνη μας. ε) ο τρόπος και η τεχνική που ψαρεύουμε. Το ψαροτούφεκο είναι ένας ανορθόδοξος τρόπος ψαρέματος με σκαμπανεβάσματα στο βάθος, με μια πληθώρα έμβιων όντων με διαφορετικό χαρακτήρα και συμπεριφορά, σε διαφορετικές συνθήκες κάθε φορά ( θερμοκρασία και διάυγεια των νερών ).
Η εύρεση πλευστότητας γίνετε με τον εξής τρόπο.Φορώντας όλο τον εξοπλισμό μας κάνουμε μια πλήρη εισπνοή με στόχο το επίπεδο του νερού να σταματήσει στο ύψος των ματιών μας. Αναλόγως τότε προσθέτουμε ή αφαιρούμε κιλά (για τα 10 μέτρα). Για το βάθος των 18 μέτρων κάνουμε το ίδιο με σκοπό το νερό να σταματήσει στο ύψος του πηγουνιού μας. Για πιο βαθιές βουτιές ισχύει ο κανόνας των 2/3. Στα 2/3 του βάθους που θα καταδυθούμε πρέπει να είμαστε θετική π.χ αν το βάθος που θα βουτήξουμε είναι 30 μέτρα τότε μέχρι τα 20 μέτρα να έχουμε θετική πλευστότητα. Σε γενικές γραμμές αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο είναι η επιστροφή μας στην επιφάνεια.
Το γιλέκο πλάτης είναι βοηθητικό σε μικρά βάθη αλλά χρειάζεται κάποιο χρόνο προσαρμογής αφού πιέζει τους πνεύμονες μας στην επιφάνεια του νερού. Η πίεση αυτή δεν εξουδετερώνετε, απλώς μετά από λίγη ώρα δεν την νοιώθουμε αφού την συνηθίζουμε. Είναι μια καλή λύση όμως για τους πόνους στην μέση και στον σπόνδυλο που ίσως εμφανιστούν μετέπειτα.
Δημήτρη αν παράλειψα κάτι ξαναχτύπα μου.... ελπίζω να βοήθησα τον μικρό μας φίλο..... καλές βουτιές σε όλους
You go down to the bottom of the sea where the water is not eaven blue any more and the sky is only a memory, a thought in the silence!!!