ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ

 

Του Κώστα Σκεμπετζή

 

Tα τελευταία χρόνια πολλοί ψαράδες βρήκαν το ψάρεμα με ζωντανό σκουλήκι πολύ αποτελεσματικό στους μούρμουρους, σορκούς, τσιπούρες, βελονίδες και τα πλείστα ψάρια του βυθού. Δυστυχώς στην Κύπρο δεν έχουμε την ευκαιρία να βρούμε στο περιβάλλον τα σκουλήκια που κυκλοφορούν στην αγορά.

Ένα είδος σκουληκιού που υπάρχει στο Κυπριακό περιβάλλον, στην άμμο, έχει μειωθεί αρκετά. Έτσι τα πλείστα σκουλήκια μας έρχονται από το εξωτερικό.

 

Για να δούμε όμως τα χαρακτηριστικά ορισμένων σκουληκιών που εισάγονται στην Κύπρο

 

ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ

 Ο ακροβάτης θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα δολώματα για τα Κυπριακά δεδομένα. Χρειάζεται ειδική μεταχείριση όταν τον αγοράζουμε. Ελέγχουμε πάντοτε το κουτί με τα σκουλήκια που αγοράζουμε και αν υπάρχουν νεκρά σκουλήκια μέσα στο κουτί τα αφαιρούμε για να μην επηρεαστούν και τα άλλα. Αν δεν χρησιμοποιήσουμε τα σκουλήκια μόλις αγοραστούν απευθείας για ψάρεμα τα διατηρούμε κλειστά στο κουτάκι τους σε θερμοκρασία 6° κελσίου μέσα στο ψυγείο. Όταν τα μεταφέρουμε για ψάρεμα καλό είναι να τα έχουμε σε ειδική παγωνιέρα διατηρώντας τα σε χαμηλή θερμοκρασία. Τον χειμώνα όπου η θερμοκρασία είναι κάτω των 20° κελσίου δεν χρειάζεται παγωνιέρα για την μεταφορά τους.

Το σκουλήκι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ολόκληρό ή σε κομμάτι στο αγκίστρι αναλόγως από το ψάρεμα που θα κάνουμε. Αν το δολώσουμε ολόκληρο το δολώνουμε πάντα από το κεφάλι μέχρι να βγει το αγκίστρι από την ουρά του. Αν το δολώσουμε κομματάκι ξεκινούμε να το κόβουμε από την ουρά για να μην πεθάνει χρησιμοποιώντας όλο το σκουλήκι μέχρι το κεφάλι όπου θα το δολώσουμε τελευταίο. Πάντοτε περνάμε το σκουλήκι με τέτοιο τρόπο που να καλύπτει όλο το αγκίστρι μας αφήνοντας ένα μικρό κομμάτι να προεξέχει προς τα κάτω το οποίο θα κινείται. Έτσι το κομμάτι που θα κόψουμε εξαρτάται πάντοτε από το μέγεθος του αγκιστριού μας.

 

ΜΟΝΟΔΟΛΙ

Το μονοδόλι διατηρείται πάντοτε μέσα στο νερό το αλμυρό, κόβεται πάντα πολύ προσεκτικά και έχει την ιδιότητα όταν το κόβεις μεγαλώνει ελαφρώς. Το χρώμα του είναι άσπρο ως καφέ και το μέγεθος του 4-7 εκατοστά. Είναι ιδανικό κυρίως για ψάρεμα καθετής από την βάρκα στο ψάρεμα σορκών, χαρατσίας και φαγκριών, ενώ από την παραλία κυρίως χρησιμοποιείται για μούρμουρους και σορκούς κακκαρέλους. Το πλεονέκτημα του είναι ότι δεν φεύγει εύκολα από το αγκίστρι. Διαφέρει ο τρόπος που το περνάμε στο αγκίστρι. Σε αντίθεση με άλλα δολώματα που τα περνάμε κεντητά, το αγκίστρι διαπερνάει όλο το σκουλήκι και δολώνεται ολόκληρο, εξού και το όνομά του (Μονοδόλι). Το προκλητικό άσπρο χρώμα του, η ικανότητά του να φωσφορίζει και οι ελκυστικές κινήσεις που κάνει δολωμένο, το αναγάγουν σε ένα από τα καλά δολώματα για τα νερά της Μεσογείου

 

 

 

 

 

 

 

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ

Άλλο σκουλήκι είναι το λεγόμενο αμερικάνικο, το οποίο έχει μέγεθος πέραν των 15 εκατοστών και χρώμα κόκκινο- καφέ ενώ μοιάζει πολύ με την σαρανταποδαρούσα. Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι η μεγάλη ποσότητα αίματος που απελευθερώνει μόλις κοπή και προσελκύει τα ψάρια. Ο αμερικάνος όμως είναι και το πιο ακριβό σκουλήκι για αυτό δεν σηκώνει σπατάλες. Διατηρείται μέσα σε μία εφημερίδα ή σε ένα δοχείο με αλμυρό νερό. Δολώνεται με τον ίδιο τρόπο όπως και ο Ακροβάτης και προσελκύει πολύ τους σορκούς και τους Μούρμουρους, ενώ από το σκάφος με την καθετή ή το παραγάδι προσελκύει τα πλείστα ψάρια.

 

 

ΦΑΡΑΩ:

Το μήκος του μπορεί να πλησιάσει και τα δύο μέτρα. Από τη συλλογή ή την αγορά του, μέχρι τη χρήση του, το διατηρούμε μέσα σε θαλασσινό νερό. Είναι το δόλωμα που διαθέτει τα πιο πολλά θετικά χαρακτηριστικά. Το κομμάτι που είναι περασμένο στο αγκίστρι, συνεχίζει να κάνει σπασμωδικές, ζωντανές κινήσεις. Το αίμα που φεύγει από το σώμα του, μαλαγρώνει τη γύρω από το δόλωμα περιοχή. Η ικανότητά του να φωσφορίζει και το σκληρό κρέας του σε σχέση με άλλα σκουλήκια, το κατατάσσουν στα πιο αποτελεσματικά δολώματα. Χρησιμοποιείται κυρίως στο πεταχτάρι για τσιπούρες, σορκούς, σκαθάρια, σικιούς, αλλά και σε μεγαλύτερα αρπαχτικά ψάρια όπως στήρες, συναγρίδες, σφυρίδες, ορφούς, λαβράκια. Αλλά και τα μουγγριά, οι σμύρνες και τα χταπόδια δε το αποφεύγουν. Η δύσκολη συλλογή και η υψηλή τιμή του, αναγκάζουν τους ψαράδες, όπως και στο μονοδόλι, να περιορίζουν και να προσέχουν την κατανάλωσή του. Η σπατάλη στα πολλά αγκίστρια του παραγαδιού, ακόμα και της καθετής, (αρματωσιά πέντε έως δέκα αγκίστρια), αποφεύγεται. Αυτό όμως δεν συμβαίνει σε ξέρες που κυκλοφορούν πολλά ασπρόψαρα. Εκεί τα παραγάδια είναι δολωμένα με Φαραώ ή άλλα καλά δολώματα.

 

Υπάρχουν και άλλα είδη σκουληκιών σε άλλες αγορές όπως το Ολλανδικό και το μαύρο αλλά στην Κύπρο δεν έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για αυτό και δεν εισάγονται πλέον. Κατά την δική μου εμπειρία το σκουλήκι με τα περισσότερα πλεονεκτήματα λαμβάνοντας υπόψη όλους τους παράγοντες είναι ο ακροβάτης ο οποίος είναι σε πολλές περιπτώσεις ψαρέματος έχει αποδεικτή λίρα εκατό.