Ο καιρός έχει ζεστάνει για τα καλά και η θερμοκρασία ξεκίνησε να παίρνει τα πάνω της, με το θερμόμετρο πολλές φορές να εκτοξεύεται πάνω από τους 35 βαθμούς κελσίου. Το ψάρεμα κάτω από τέτοιες συνθήκες είναι αρκετά δύσκολο αλλά και πολλές φορές για όσους δεν λαμβάνουν τα απαραίτητα προστατευτικά μέτρα μπορεί να καταλήξει σε μια πολύ δυσάρεστη εμπειρία.

Μία πολύ καλή εναλλακτική λύση είναι το νυχτερινό ψάρεμα το οποίο κατά το διάστημα του καλοκαιριού παρουσιάζει πολλά πλεονεκτήματα και προσφέρεται για ωραία και ποιοτικά ψαρέματα.

Πολλές είναι οι φορές που μετά από μία κοπιαστική μέρα στην δουλεία έβρισκα την ηρεμία μου και ξεκούραζα τόσο το σώμα μου αλλά και το πνεύμα μου κάνοντας το αγαπημένο μου χόμπι δίπλα από την θάλασσα.

Με την δύση του ήλιου η θερμοκρασία ξεκινά να κατεβαίνει σε υποφερτά επίπεδα ενώ παράλληλα τις πλείστες φορές ο άνεμος κοπιάζει ηρεμώντας έτσι και τη θάλασσα.

Τα πλείστα ψάρια όταν ο ήλιος κρυφτεί στη δύση βγαίνουν στο σεργιάνι αναζητώντας τροφή. Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας στο νυχτερινό ψάρεμα είναι το φεγγάρι, εάν η νύχτα παρουσιάζει πανσέληνο τότε για δύο μέρες πριν και για δύο μέρες μετά την πανσέληνο τα ψάρια επωφελούνται το φως του φεγγαριού και μπορούν να εντοπίσουν την παγίδα που βρίσκεται πίσω από το δόλωμα μας.

Ένα σημαντικότατο πλεονέκτημα του νυχτερινού ψαρέματος είναι το γεγονός ότι  το ρίξιμο δικτύων από τους επαγγελματίες περιορίζεται σε πιο μεγάλες αποστάσεις από την ακτή και έτσι τα ψάρια στα παράλια είναι σχετικά απείραχτα το βράδυ.

Το νυχτερινό ψάρεμα όμως προνοεί και καλή οργάνωση από μέρους του κάθε ψαρά γιατί πρέπει να λειτουργεί υπό συνθήκες σκότους που αυτό δυσκολεύει τις κινήσεις του. Ας μην ξεχνάμε ότι στα χέρια μας κρατάμε κοφτερά αγκίστρια με οδηγούς, μισίνες, μαχαιράκια και ένα  σωρό άλλα σύνεργα.

Το νυχτερινό ψάρεμα δεν διαφέρει σε τίποτα από το ημερήσιο ψάρεμα με την μόνη διαφορά ότι το βράδυ χρειαζόμαστε κάποια σύνεργα που θα μας ευκολύνουν στο ψάρεμα μας Ένα φαναράκι που μπαίνει στο κεφάλι είναι ένα από τα απαραίτητα εργαλεία για το νυχτερινό ψάρεμα όπως επίσης ένα φανάρι ή ένας λαμπτήρας με γκάζι.(lux). Ακόμη μπορούμε να προμηθευτούμε με φωσφόρο το οποίο προσαρμόζεται στον φελλό μας αν ψαρεύουμε με φελλό ή φωσφόρο που προσαρμόζεται στη μύτη του καλαμιού μας για να αντιλαμβανόμαστε έγκαιρα το τσίμπημα Φυσικά υπάρχει και η λύση με το καμπανάκι στη μύτη του καλαμιού σε περίπτωση που χρησιμοποιούμε μόνο ένα καλάμι.

 

Νυχτερινό ψάρεμα λοιπόν και αποφασίσαμε έστω και αρχές της άνοιξης να δοκιμάσουμε την τύχη μας σε μία γνωστή μας περιοχή στο Πισσούρι όπου πιο παλιά είχαμε πιάσει πολύ ωραία ψάρια.

Η συγκεκριμένη περιοχή έχει πλούσιο βυθό που ξεκινά από την ακτή πετρώδης ενώ στα 30 - 40 μέτρα από την ακτή ο βυθός είναι αμμώδης με αρκετά μονόπετρα.

Μιας και γνωρίζαμε το βυθό είχαμε αποφασίσει να χρησιμοποιήσουμε ένα καλάμι αρκετά ψηλό (3.90 μ) το οποίο μπορεί να ρίξει βάρος μέχρι και 200 γραμμάρια. Οι λόγοι που ώθησαν σε αυτή την επιλογή ήταν βασικά τρεις.

Πρώτο, θέλαμε να κρατάμε τη μισίνα μας ψηλά για να μην παρασύρεται εύκολα από την αρκετά ταραγμένη θάλασσα. Δεύτερο η θάλασσα ήταν αρκετά ταραγμένη και θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε βαρετού τύπου μολύβια (100 γρ) για να μην παρασύρεται το δόλωμα μας από τα ρεύματα. Τρίτος λόγος για αυτή μας την επιλογή  είναι ότι οι βολές μας έπρεπε να ξεπερνούν τα 30-40 μέτρα για να μην πιανόμαστε στις πέτρες.

Το σύστημα που θα χρησιμοποιούσαμε για ψάρεμα, ήταν απλό. Μισίνα 35άρα για μάνα στην μηχανή με στριφτόγυρο, μισίνα 30άρα με τριπλή παραμάνα και παράμαλλο 25άρι με τεσσάρι αγκίστρι (worms bait), τα ίδια υλικά και πιο κάτω και στο τέλος μισίνα 25άρα με βαρίδιο 80-120 gr τύπου άγκυρας για να γραπώνει στον άμμο και να μην παρασύρεται.

Το σύστημα αυτό είναι γνωστό ως το σύστημα των κρεμαστών αγκιστριών μιας και το βάρος μπαίνει από κάτω και τα αγκίστρια βασικά κρέμονται στη μισίνα Σημαντικό είναι τα δύο μας παράμαλλα να βλέπουν προς διαφορετική κατεύθυνση ως επίσης και το μέγεθος του παράμαλλού που θα χρησιμοποιήσουμε να μην υπερβαίνει την απόσταση μεταξύ των ενώσεων με τον τριπλό στριφτόγυρο για να μην πλέκονται εύκολα.

Το δόλωμα μας ήταν ζωντανά σκουλήκια(ακροβάτης και αμερικάνος). Δολώσαμε το πρώτο αγκίστρι προς τα πάνω με σωστό ακροβάτη και το δεύτερο με σωστό Αμερικάνο. Η βολή μας ήταν γύρω στα 55 μέτρα και αφού γυρίσαμε δύο τρεις φορές τη μηχανή μας για να ευθυγραμμιστεί η μισίνα μας ανοίξαμε τα φρένα μέχρι ενός σημείου έτσι ώστε να υπάρχει απελευθέρωση μισίνας σε περίπτωση τσιμπήματος αλλά να μην απελευθερώνεται μισίνα από τα ρεύματα του νερού και να παραμένει ευθυγραμμισμένη.

Στήσαμε λοιπόν το καλάμι μας σε καρφωτή βάση στον άμμο και περιμέναμε το τσίμπημα.

Δεν πέρασαν μερικά λεπτά και τα πρώτα μικροτσιμπήματα μας γέμιζαν με αισιοδοξία ότι κάτι καλό θα ακολουθούσε. Ξαφνικά ένα δυνατό τσίμπημα μας έθεσε σε συναγερμό δίνοντας μας να καταλάβουμε ότι κάτι είχε πιαστεί στο αγκίστρι μας. Πολύ προσεκτικά σήκωσα το καλάμι και με μία απότομη κίνηση προς τα πίσω (χτύπημα) προσπάθησα να καρφώσω καλά το αγκίστρι μου στο στόμα του ψαριού. Η νευρικότητα του ψαριού ήταν αισθητή στη μύτη του καλαμιού μου που είχε γύρει προς τα κάτω. Το τράβηγμα του ψαριού προς τα έξω πρέπει να γίνεται πάντα προσεκτικά και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να σταματάμε το μάζεμα της μισίνας. To μεγάλο μολύβι που χρησιμοποιούμε μπορεί εύκολα να πιαστεί σε κάποια πέτρα αν σταματήσουμε το μάζεμα, για αυτό σταθερά και χωρίς διακοπή φέρνουμε το ψάρι κοντά μας. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα το ψάρι έφτασε στην ακτή και διαπιστώσαμε ότι ένας σορκός κοντά στα 150 γραμμάρια δελεάστηκε και πιάστηκε στο αγκίστρι που ήταν δολωμένο με ακροβάτη.

Αφού βγάλαμε το ψάρι από το αγκίστρι ελέγξαμε τον εξοπλισμό μας για τυχόν φθορά ή μπερδέματα, ξαναδολώσαμε τα αγκίστρια και ρίξαμε τη βολή μας κάπου κοντά στα 60 μέτρα. Το καλάμι επανατοποθετήθηκε στη θέση του και καθίσαμε στο αυτοκίνητο περιμένοντας για κάποιο δεύτερο τσίμπημα με το αίσθημα αισιοδοξίας να επικρατεί μετά την επιτυχημένη μας προσπάθεια.

Είχε περάσει περίπου μισή ώρα από το προηγούμενο τσίμπημα και η αισιοδοξία μας για ακόμα ένα τσίμπημα είχε μειωθεί αρκετά αφού το καλάμι στεκόταν εδώ και αρκετή ώρα ατάραχο. Ήμουνα έτοιμος για να τραβήξω έξω και να ελέγξω το δόλωμα μου αν ήταν ακόμη στη θέση του ή αν είχε φαγωθεί από μικρόψαρα.

Με το βλέμμα καρφωμένο στην μύτη του καλαμιού μου πήγαινα προς το καλάμι για να το τραβήξω έξω όταν ξαφνικά ένα απότομο και βίαιο κτύπημα του καλαμιού με πάγωσε στην κυριολεξία. Η μύτη του καλαμιού πηγαινοερχόταν σαν δαιμονισμένη ενώ η μισίνα σφυροκοπούσε ασταμάτητα. Αμέσως πήρα το καλάμι και η μάχη με το ψάρι που βρισκόταν στην άκρια της μισίνας μου είχε αρχίσει. Από τα έντονα τραβήγματα του ψαριού κατάλαβα ότι επρόκειτο για ένα μεγάλο ψάρι πέραν του ενός κιλού και αυτό με φόβιζε λίγο γιατί ο εξοπλισμός μου ήταν σχετικά ελαφρύς. Το ψάρι προσπαθούσε να απελευθερωθεί από το αγκίστρι μου τραβώντας πότε δεξιά και πότε αριστερά. Ανάλογα με την κατεύθυνση που έπαιρνε το ψάρι αντέστρεφα και εγώ το καλάμι για να το εξαντλήσω και να το φέρω προς το μέρος μου .Όταν το ψάρι είναι μεγάλο και δυνατό πρέπει πάντοτε να προσπαθούμε εμείς να το καθοδηγούμε και όχι εκείνο εμάς. Αν αφήσουμε το ψάρι ανεξέλεγκτο τότε θα βρει τρόπο να απελευθερωθεί.

Μετά από δέκα πέντε περίπου λεπτά το ψάρι είχε πλησιάσει αρκετά την ακτή, το λεπτό και ψηλό μου καλάμι δυσκολευόταν να βγάλει το ψάρι έξω από το νερό ενώ αν άφηνα το βάρος του ψαριού να πέσει εξ ολοκλήρου στη μύτη του καλαμιού τότε πολύ πιθανό η μύτη του καλαμιού να κοβόταν. Το σχήμα και το μέγεθος του ψαριού που είχε έρθει εξαντλημένο ένα μέτρο πριν την ακτή πρόδιδαν το είδος του. Ένα πανέμορφο μυλοκόπι σπαρταρούσε με όσες δυνάμεις του είχαν απομείνει στην άκρη της μισίνας μου. Με μία μεγάλη απόχη το ψάρι είχε απομακρυνθεί από το νερό και αρχίσαμε τότε να το περιεργαζόμαστε. Το μυλοκόπι είχε πιαστεί από το δεύτερο αγκίστρι όπου είχαμε δολωμένο τον Αμερικάνο. Το αγκίστρι είχε αγκιστρωθεί για τα καλά στα δυνατά χείλια του ψαριού, ενώ στο παράμαλλό μας ήταν εμφανής η φθορά από τα δυνατά τραβήγματα του ψαριού.

Δύο ώρες νυχτερινό ψάρεμα και ένα πανέμορφο μυλοκόπι μαζί με ένα ωραίο σορκό αποτελούσαν τη νυχτερινή μας ψαριά. Η θάλασσα αυτή την ωραία νύχτα μας είχε ανταμείψει πλουσιοπάροχα με δύο εκλεκτά και όμορφα ψάρια.

Το ψάρεμα μας είχε τελειώσει μιας και ο εξοπλισμός μας χρειαζόταν περιποίηση αλλά και εμείς οι ίδιοι τόσο από την προσπάθεια όσο και από τον ενθουσιασμό του αποτελέσματος είχαμε κουραστεί και δεν μπορούσαμε να συνεχίσουμε  άλλο.

Στην επιστροφή για το σπίτι με το χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπο μας αναλύαμε ξανά και ξανά το τσίμπημα του μυλοκοπιού. Ένα γερό τσίμπημα, λίγα λεπτά αγωνίας και ένα πανέμορφο και ποιοτικό αποτέλεσμα χαράχτηκαν για τα καλά στη μνήμη μας και θα είναι χαραγμένα για πολύ καιρό.

Εύχομαι η μνήμη του κάθε ερασιτέχνη ψαρά να πλημμυρίζει  από ωραίες αναμνήσεις σαν και αυτή.

Καλές ψαριές και καλό καλοκαίρι