ΓΟΦΑΡΙ -ΨΑΡΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ 
Το γοφάρι ανήκει στην οικογένεια των πελαγίσιων ψαριών. Το επιστημονικό του όνομα είναι Pomatomus saltatrix ή μπορούμε να το βρούμε και σαν blue fish. Φτάνει μέχρι και τα 130 εκ. μήκος ενώ το μέγιστο βάρος που έχει ποτέ δημοσιευτεί είναι τα 14,4 κιλά. Είναι ψάρι κυνηγός από τα πιο δυνατά και μαχητικά ψάρια και έχει ιδιαίτερη προτίμηση στα κεφαλόπουλα ,τις ζαργάνες και το καλαμάρι. Έχει μακρύ και συμπιεσμένο στα πλευρά σώμα με έντονο γαλάζιο χρώμα που μετατρέπεται σε ασημένιο πλησιάζοντας προς την κοιλιά. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του γοφαριού είναι τα πολύ δυνατά και γερά του δόντια τα οποία μπορούν να κόψουν μέχρι και ατσαλόσυρμα.
Το συναντάμε πολύ συχνά στις θάλασσες μας αρχές του μήνα Μαΐου μέχρι και το τέλος του φθινοπώρου. Το μήνα Μάιο τα μικρόψαρα κατακλύζουν τις παραλίες μας έτσι οι περιοχές όπως το Ακρωτήρι Λεμεσού, τα Περβόλια Λάρνακας, το Λιοπέτρι, και η Πέτρα του Ρωμιού, φιλοξενούν πολλά γοφάρια αφού εκεί εύκολα μπορούν να βρούν την τροφή τους. 
Αρχές Μαίου και κάνουμε βόλτες στα παράλια τις Λεμεσού για να μαζέψουμε πληροφορίες αλλά και φωτογραφικό υλικό για την επόμενη έκδοση του περιοδικού μας. Ώρα 10.30 βρισκόμαστε στον κόλπο της Επισκοπής κοντά στα ιχθυοτροφία. Βλέπουμε πολλούς φίλους ψαράδες ανάμεσα τους και τον Δημήτρη φανατικό του αθλήματος και πολύ καλό ψαρά. Όλοι τους ψάρευαν με καλάμια long casting και casting αφού η περιοχή προσφέρεται για τέτοιου είδους καλάμια και ψάρεμα. Πλησιάσαμε το φίλο Δημήτρη για να δούμε τι ψάρευε και πως τα πήγε μέχρι εκείνη την ώρα. Είχε βγάλει μια λίτσα περίπου στα δυο κιλά και δυο λαβράκια του κιλού. Είναι μια βδομάδα τώρα που η κινητικότητα στην περιοχή μας λέει χαρακτηριστικά ο Δημήτρης έχει αυξηθεί πολύ. Έχουν πιαστεί πολλές λίτσες και αρκετά λαβράκια. Μια ματιά μας στη θάλασσα τα επιβεβαίωνε όλα αυτά αφού τα μικρόψαρα ήταν εκατομμύρια και κάθε λίγη ώρα πεταγόντουσαν πάνω από το νερό κάνοντας σαν τρελά για να ξεφύγουν όπως μπορούσαν από τα δόντια κάποιου κυνηγού. Η επόμενης μας ερώτηση αφορούσε τα γοφάρια. Τι γίνεται είχαν φανεί ή ακόμα τίποτα. Ο Δημήτρης σούφρωσε το ηλιοκαμένο του πρόσωπο δίνοντας μας να καταλάβουμε ότι ακόμη δεν είχαν φανεί. Είναι καιρός τους όμως βιάζεται να μας πει και το ξέρετε ότι αυτά περιμένω. Αυτό το ξέραμε πολύ καλά γιατί ο φίλος μας είναι λάτρης του ψαρέματος γοφαριού. Από πολύ νωρίς το πρωί πάει στην περιοχή που θα ψαρέψει και με πολυάγκιστρο και φραντζόλα πιάνει κεφαλόπουλα ένα εξαίρετο δόλωμα για τους κυνηγούς. Τα διατηρεί ζωντανά με συσκευή οξυγόνου έτσι έχει δόλωμα να ψαρεύει για πολλές ώρες. Τα δολώνει από την ουρά ως συνήθως ή από την ράχη επάνω αν είναι λίγο μεγαλούτσικα. Χρησιμοποιεί πάντοτε μισίνα πάνω από 60 με παράμαλλο 40-50 και αγκίστρια 2 νούμερο και μεγαλύτερα. Αν τώρα η θάλασσα είναι ταραγμένη με τα περισσότερα καλάμια που χρησιμοποιεί ψαρεύει στον αφρό χρησιμοποιώντας διάφανη μπαλίτσα νερού. Αν η θάλασσα είναι ήρεμη ψαρεύει στο βυθό με βάρος 40-60 γραμμάρια, καταφέρνοντας έτσι να νικάει την καχυποψία των κυνηγών. Τους αποχαιρετήσαμε όλους και είπαμε στον φίλο Δημήτρη αν τσιμπήσει κανένα γοφάρι να μας ειδοποιήσει. 
Μετά από δέκα μέρες και ενώ ήμασταν στο γραφείο και βγάζαμε θέματα για το περιοδικό χτυπάει το τηλέφωνο και ήταν ο Δημήτρης. Αμέσως το μυαλό μου πήγε στα γοφάρια. Έτσι ήταν, ο Δημήτρης έπιασε ένα εφτάκιλο γοφάρι και μας ειδοποίησε αμέσως για να το φωτογραφήσουμε. Εμείς δεν χάσαμε ευκαιρία και φτάσαμε κοντά του πολύ σύντομα. Ένα πανέμορφο ψάρι μας περίμενε ποζάροντας πάνω στην παραλία εκεί ακριβώς που έσκαγε το κύμα. Του είχε τσιμπήσει πάνω σε κεφαλόπουλο και κατάφερε να το βγάλει μετά από μάχη μισής ώρας. Δεν το ζόρισε αλλά το άφησε σιγά σιγά να σκάσει. Με έκπληξη μας παρατηρήσαμε ότι το ψάρι πιάστηκε πάνω σε μισίνα 50 κάτι πολύ δύσκολο αφού μπορούσε εύκολα να την κόψει με τα δυνατά του δόντια. Φάνηκα τυχερός μας λέει ο Δημήτρης που η μισίνα είχε περάσει ανάμεσα στα δόντια και έτσι δεν μπόρεσε να την κόψει. Κοιτάζοντας το παράμαλλο ήταν εύκολο να διαπιστώσεις την φθορά που υπέστη η μισίνα. Αφού πιάστηκε το πρώτο όμως δεν την ξαναπαθαίνουμε από εδώ και τώρα σύρμα για παράμαλλο και γερά αγκίστρια. 
Άντε και εσείς το ίδιο αγαπητοί μου φίλοι και μην ξεχνάτε ότι το γοφάρι είναι μεγάλος μαχητής πολύ γρήγορος κυνηγός και πολύ εύγευστος μεζές.
