ADVANCE NITROX

Έχοντας αναλύσει το basic nitrox  προχωρούμε για να αναλύσουμε το επόμενο επίπεδο το οποίο ονομάζεται advance Nitrox και να δούμε τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του έναντι άλλου είδους κατάδυση.

Με το επίπεδο αυτό ο δύτης πλέον εισέρχεται στο χώρο της ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ. (βλέπε τεύχος 5)

Η πρώτη χαρακτηριστική διαφορά που θα προσέξουμε είναι η αλλαγή του εξοπλισμού που χρησιμοποιούσαμε μέχρι τώρα. Το Advance Nitrox απαιτεί

• Διπλές φιάλες
• Διπλούς ρυθμιστές πίεσης
• Εξειδικευμένους ρυθμιστές πλευστότητας τύπου ‘'wings''

Ένα άλλο βασικό στοιχείο το οποίο πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη όσον αφορά τον εξοπλισμό μας, είναι η στολή. Λόγω της μεγαλύτερης παραμονής  μας στο βυθό καθώς και της μεγάλης αποσυμπιεσης , ο δύτης πρέπει να χρησιμοποιεί μια στολή η οποία θα τον κρατά ζεστό σε όλη τη διάρκεια της κατάδυσης του. Συνήθως χρησιμοποιούμε στολές ημιστεγανες ή στεγανού τύπου(DRY SUITS). Η αποφυγή της υποθερμίας είναι πολύ σημαντική στις καταδύσεις αυτού του τύπου, καθώς γνωρίζουμε ότι το κρύο είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας για να επιφέρει στο δύτη τη νόσο των δυτών.

Αυτά όσον αφορά τον απαραίτητο εξοπλισμό για τον δύτη.

Πέρα από τον εξοπλισμό αυτό, ο δύτης χρειάζεται και μια ή δυο μικρές φιάλες 5, 7 ή 10 λίτρων, για σκοπούς αποσυμπίεσης. Τα μίγματα nitrox τα οποία μπορούν να χρησιμοποιούνται σε αυτό το επίπεδο, είναι 21% οξυγόνο μέχρι και 100% οξυγόνο.

Στο θεωρητικό κομμάτι διδάσκονται τα πιο κάτω

• τρόποι χειρισμού του οξυγόνου
• διαμόρφωση του καταδυτικού εξοπλισμού
• τεχνικές αποσυμπίεσης
• υπολογισμοί του αέρα που θα χρησιμοποιηθούν ανάλογα με το είδος της κατάδυσης
• χρήση λογισμικού σε υπολογιστή για το ολικό πλάνο της κατάδυσης
• μεταφορά των δεδομένων σε ειδική πλακέτα για χρήση κατά την διάρκεια της κατάδυσης

Το πρακτικό μέρος αποτελείται από πέντε καταδύσεις.

Στις καταδύσεις 1 και 2  γίνονται διάφορες ασκήσεις εξοικείωσης με τον εξοπλισμό  έτσι ώστε ο δύτης να είναι σίγουρος ότι μπορεί να χειριστεί τον εξοπλισμό του, όπως επίσης και οποιοδήποτε πρόβλημα παρουσιαστεί με αυτόν.  Στις καταδύσεις αυτές διδάσκονται επίσης και τρόποι ασφάλισης των φιαλών αποσυμπίεσης , είτε πάνω στο δύτη είτε πάνω σε σχοινιά.

Στις καταδύσεις 3 και 4 ο εκπαιδευόμενος μαθαίνει διαφόρους τρόπους αυτοελέγχου, όσον αφορά τη μέθη του βυθού και τρεις - τέσσερεις διαφορετικούς τρόπους αποσυμπίεσης.

Η τελευταία κατάδυση γίνεται με σχεδιασμό και εκτέλεση από τους ίδιους τους μαθητές (πάντα από τη στενη παρακολούθηση του εκπαιδευτή) με μέγιστο βάθος 45 μέτρα.

Οι τρόποι κατάδυσης στο επίπεδο Advance Nitrox ποικίλουν, καθώς έχουμε το πλεονέκτημα της χρήσης ψηλών μιγμάτων nitrox. Συνήθως χρησιμοποιούμε αέρα ή ένα χαμηλό μίγμα nitrox στις διπλές μπουκάλες (26% ή 28%) και βάζουμε ένα ή δυο ψηλά μίγματα στις φιάλες αποσυμπίεσης.

Π.χ. Αέρας στις διπλές και 50% στη φιάλη αποσυμπίεσης  ή  26% στις διπλές με 40% στην πρώτη φιάλη αποσυμπίεσης και 60% - 80% στη δεύτερη φιάλη αποσυμπιεσης.

Το σημαντικότερο στοιχείο για να αποφασίσουμε τι ακριβώς θα ακολουθήσουμε από θέμα μιγμάτων, είναι ο χρόνος παραμονής στο βυθό και το βάθος της κατάδυσης που σχεδιάσαμε.

Πέρα από την επαγγελματική χρήση που μπορεί να έχει με την εκπαίδευση αυτή, σε ερασιτεχνικό επίπεδο συνήθως η εκπαίδευση συμπεριλαμβάνει τεχνικές  γύρω από ναυάγια και σπηλιές. Ο μεγάλος χρόνος παραμονής  που μας προσφέρει στο βυθό σε συνδυασμό με τον ασφαλισμένο τρόπο αποσυμπιεσης, μας βοηθά στην εξερεύνηση σπηλαίων και διεισδύσεις σε ναυάγια.

Οι καταδύσεις τεχνικής φύσεως δίνουν στο δύτη το πλεονέκτημα της επιλογής του τρόπου που θα σχεδιαστεί η κατάδυση. Με γνώμονα πάντα την ασφάλεια, ο δύτης μπορεί με ένα σωστό συνδυασμό μιγμάτων, να καταφέρει το μέγιστο δυνατό χρόνο στο βυθό.

Το κομμάτι του σχεδιασμού απαιτεί αρκετά σοβαρό προγραμματισμό και το τελικό πλάνο της κατάδυσης πρέπει να εκτελεστεί κατά γράμμα για το λόγο ότι βασίζεται στη ποσότητα των μιγμάτων τα οποία θα μεταφέρουμε μαζί μας. Ένα λάθος χειρισμού των αερίων μπορεί να μας επιφέρει πολλά προβλήματα.

Για να μπορέσει κάποιος να παρακολουθήσει τα μαθήματα τεχνικής κατάδυσης πρέπει να είναι Advance Diver και να έχει τουλάχιστον 100 καταγραμμένες καταδύσεις από τις οποίες οι 50 σε βάθος μεγαλύτερο των 35 μέτρων.

Οι καταδύσεις τεχνικής φύσης ανοίγουν καινούργιους ορίζοντες εξερεύνησης του βυθού και προσφέρουν στο δύτη απεριορίστους τρόπους σχεδιασμού της κατάδυσης του.

Η μαγευτική εικόνα μιας σπηλιάς ή η επιβλητική παρουσία ενός ναυαγίου, πέρα από τη θαλάσσια ζωή που τα περιβάλλει, κρύβουν χιλιάδες αλλά μυστικά καθώς και ιστορία που μπορούν να ξεπροβάλουν ανά πάσα στιγμή μπροστά στα μάτια μας και να μας χαρίσουν απερίγραπτες στιγμές, που μάνο εάν τις βιώσουμε μπορούμε να τις καταλάβουμε.

Με πρωταρχικό στόχο την ασφάλεια και τον καλό προγραμματισμό της κατάδυσης αυτού του είδους, σίγουρα μας εγγυώνται αξέχαστες εμπειρίες που παρά πολύ λίγοι έχουν ζήσει.

                                                                        Μιχάλης Τσιρπονούρης

                                                                        Εκπαιδευτής Αυτόνομης Κατάδυσης

                                                                        NAUI -TDI