ΨΑΡΕΜΑ ΑΣΠΡΟΒΛΑΧΟΥ

ΨΑΡΕΜΑ ΑΣΠΡΟΒΛΑΧΟΥ Του Σάββα Παναγιώτου και Μωυσή Καλαθά Τα τελευταία χρόνια ασχολούμαστε συστηματικά με την ερασιτεχνική αλιεία και μας αρέσει να περνάμε αρκετό από τον ελεύθερο μας χρόνο μέσα στην βάρκα δοκιμάζοντας διάφορα ψάρεμα. Ο πλουραλισμός των τεχνικών που χρησιμοποιούμε αλλά και η συλλογή πληροφοριών από πιο παλιούς και έμπειρους ψαράδες μας ώθησε στο να δοκιμάσουμε νέες μεθόδους ψαρέματος. Μια από αυτές τις νέες μεθόδους θα σας περιγράψουμε σε αυτό το τεύχος η οποία μας βοήθησε να πιάσουμε ένα αρκετά αξιόλογο ψάρι όπως είναι ο Ασπρόβλαχος. Μάλιστα έχουμε πιάσει αρκετά ψάρια αλλά ένα από αυτά ήταν ένα πραγματικό τέρας. Ένας σαραντάκιλος ασπρόβλαχος μας χάρισε απίστευτη χαρά και συγκίνηση όπως θα συνεβαίνε και στους περισσότερους ερασιτέχνες ψαράδες που θα ανέβαζαν ένα τέτοιο ψάρι στο σκάφος τους. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στην αρχή που λέτε ακολουθώντας την μόδα της εποχής εφοδιαστήκαμε και εμείς με ηλεκτρονικές μηχανές βυθού για το ψάρεμα της βαθιάς καθετής. Στόχος μας τι άλλο οι ξακουστοί μπαλάδες. Αρχίσαμε λοιπόν να ασχολούμαστε συστηματικά με το ψάρεμα του μπαλά για να βελτιωθούμε και να μάθουμε να τον σωστό τρόπο ψαρέματος τους. Έτσι λοιπόν πειραματιστήκαμε αρκετά με δολώματα, παράμαλλα, ισοβαθίες και καταφέραμε αρκετά σύντομα να έχουμε καλά αποτελέσματα. Αργότερα θέλαμε να μάθουμε να ψαρεύουμε και άλλα ψάρια που ζουν σε πιο βαθιά νερά. Ακολουθήσαμε λοιπόν κάποιες συμβουλές πιο έμπειρων και παλιών ψαράδων και καταφέραμε να πιάσουμε και κάποια άλλα ψάρια όπως μπακαλιάρους και ρώσσους.Ο πειραματισμός συνεχιζόταν και αυτή την φορά είχαμε βάλει στόχο να μάθουμε πώς ψαρεύονται οι ασπρόβλαχοι. Τα ψάρια αυτά μπορεί να τα βρει κάποιος σε βάθη από 80-130 μέτρα (εμείς τουλάχιστο) και σε περιοχές όπου ο βυθός έχει πέτρες σε συνδυασμό με άμμο. Άρα το πρώτο πράγμα που πρέπει να πετύχει κάποιος είναι ο τόπος. Στην συνέχεια έπρεπε να βρούμε το κατάλληλο δόλωμα. Από πληροφορίες που είχαμε πάλι από παλιούς ψαράδες μάθαμε ότι το ψάρι αυτό δεν αντιστέκεται σε ένα φρέσκο θράψαλο, σε μια καθαρισμένη (άσπρη) σουπιά , σε ένα κομμάτι καθαρισμένο (άσπρο) χταπόδι ή ακόμη σε ένα κομμάτι χοιρινό κρέας. Επόμενο βήμα ήταν η αρματωσιά. Επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε την κλασσική αρματωσιά για βαθιά καθετί (σταυρούς) όπου στο άνω μέρος βάζαμε ένα παράμαλλο περίπου ένα μέτρο όπου θα δολώναμε με ένα καλό αγκίστρι το δόλωμα για τον ασπρόβλαχο. Την υπόλοιπη αρματωσιά την δολώναμε με κομματάκια από το ίδιο δόλωμα. Επίσης στην αρματωσιά στο μέσο περίπου βάζαμε και το ειδικό φωτάκι όπου αναβοσβήνει για να προσελκύει τα ψάρια και ένα πιο μεγάλο φως στην αρχή της αρματωσιάς. Με ένα βάρος περίπου ένα κιλό βυθίζαμε την αρματωσιά μέχρι να πατώσει και ακολούθως την ανεβάζομε ένα μέτρο προς τα επάνω για να στρώσει στον βυθό.Ακολούθως την δουλειά θα την κάνει το θαλάσσιο ρεύμα το οποίο θα παρασύρει το σκάφος μας και αυτό με την σειρά του θα αναγκάσει την αρματωσιά μας να ‘περπατήσει’ στον βυθό. Εάν έχουμε υπόψη μας ένα τόπο όπου θέλουμε να περάσουμε από επάνω του πρέπει να δούμε πώς κινούνται τα ρεύματα και να τοποθετήσουμε το σκάφος μας ανάλογα πριν καλάρουμε για να μας οδηγήσει το ρεύμα στο σημείο που θέλουμε. Είναι σημαντικό να είμαστε σε ετοιμότητα γιατί εάν τσιμπήσει Ασπρόβλαχος τότε πρέπει η αντίδραση μας να είναι άμεση αλλιώς το ψάρι θα βραχώσει και τότε το πιο πιθανό είναι να το χάσουμε. Η ρέγουλα της μηχανής μας πρέπει να είναι κλειστές και τα μάτια πρέπει να είναι καρφωμένα στο καλάμι για να ανιχνεύσουμε το τσίμπημα. Εμείς συνήθως έχουμε κάποιες παρατηρήσεις με το καλάμι μας και μπορούμε να αντιληφθούμε το πόσο μεγάλο ψάρι μας έχει τσιμπήσει. Τώρα ο λόγος που βάζουμε το σύστημα με τους σταυρούς και μετά το παράμαλλο για τον Ασπρόβλαχο είναι γιατί κατά την διαδικασία πιάνουμε και αρκετά άλλα πιο μικρά ψάρια όπως Μπαλάδες, κολαούζους, Μπακαλιάρους και Ρώσσους. Με πιο μικρά ψάρια μπορούμε να διακρίνουμε τα τσιμπήματα καθώς η μύτη του καλαμιού θα παίζει και σε κάποια στιγμή θα στρεβλώσει προς τα κάτω . όσο πιο κάτω πάει η μύτη τόσο πιο πολλά ψάρια έχουν πιαστεί. Εάν η μύτη πάει κάτω απότομα τότε πρόκειται για ένα μεγάλο ψάρι. Αυτές οι παρατηρήσεις μας οδήγησαν στο να μπορούμε να εκτιμούμε σχεδόν με ακρίβεια πόσα ή τι μεγέθους ψάρια έχουν πιαστεί στα δολώματα μας. Μόλις λοιπόν διαπιστώσουμε το μεγάλο τσίμπημα μιλώντας πάντοτε για τον ασπρόβλαχο πρέπει αμέσως όπως αναφέραμε να σηκώσουμε την αρματωσιά μας από τον βυθό για να μην προλάβει το ψάρι να τρυπώσει και εννοείτε ότι το απότομο τύλιγμα προς τα επάνω θα καρφώσει και καλύτερα το ψάρι. Από εκεί και πέρα πρέπει σιγά και σταθερά να οδηγήσουμε το ψάρι προς την επιφάνεια. Δεν πρέπει να βιαστούμε ούτε να πιέσουμε πολύ το ψάρι γιατί θα το χάσουμε. Ας μην ξεχνάμε ότι το ψάρι βρίσκεται σε ένα μεγάλο βάθος και επιπλέον εκτός από την αντίσταση του ψαριού ανεβάζουμε και το βάρος της καθετής. Να αναφέρουμε εδώ ότι και στην περίπτωση που έχουμε πιο μικρά ψάρια στα αγκίστρια μας πάλι πρέπει να τα φέρνουμε αργά και σταθερά αλλιώς σκίζονται και τα χάνουμε. Το μεγάλο ψάρι θα ασκήσει αρκετή αντίσταση περίπου στα μέσα της διαδρομής ενώ από εκεί και πέρα θα σπάσει η φούσκα μέσα στο στόμα του θα φουσκώσει και ο αέρας θα το οδηγήσει στην επιφάνεια.Αυτό το ψάρεμα εφαρμόζεται με επιτυχία και με ένα μόνο παράμαλλο αλλά και με την μέθοδο του μολυβιού φύλακα. Με αυτή την μέθοδο μπορούμε επίσης να πιάσουμε και μεγάλο Φαγκριά καθώς και συναγρίδες στα πιο ρηχά. Ο σημαντικότερος παράγοντας για να πετύχεις αυτό το ψάρεμα είναι η συνεχή δοκιμή και ο πειραματισμός. Νέα υλικά, μήκη παράμαλλων, δολώματα και πολλά άλλα πράγματα που ο κάθε ψαράς μπορεί να παίξει μαζί τους μέχρι να ανακαλύψει από μόνος του μια πετυχημένη τεχνική. Ελπίζουμε αυτά τα λίγα να βοηθήσουν όσους ασχολούνται με αυτά τα είδη ψαρεμάτων. Καλά ψαρέματα