Του Ηρακλή Ευριπίδου
Εδώ και μερικά λεπτά παρατηρώ ένα μεγάλο κοπάδι από τετράκιλα μανάλια που αδιαφορώντας για την παρουσία μου γυροφέρνουν το ψηλότερο σημείο στον κάβο του Ακρωτηρίου. Είναι τέλη καλοκαιριού και τέτοια κοπάδια έχουν κάνει παντού την παρουσία τους αισθητή, τιμώντας την ψαριά πολλών ψαροκυνηγών. Εγώ, άτυχος νομίζω, ήταν η πρώτη μου φορά φέτος που τα συναντούσα.
Βλέποντας το κοπάδι ήρεμο και ακριβώς κάτω από εμένα δεν αποφάσιζα με πιο τρόπο θα δοκίμαζα να πιάσω ένα.
Καρτέρι; Απαγορευτικό νομίζω, όχι για λογούς βάθους, αλλά γιατί μάλλον θα τρόμαζα τα ψάρια δοκιμάζοντας να περάσω μεταξύ τους για να ενεδρεύσω στον βυθό.
Να ‘‘πλανάρω'' πάνω σε ένα, ήταν μάλλον η πιο σωστή τεχνική.
Η απόφαση πάρθηκε, διάλεξα προσεκτικά ένα από τα μεγαλύτερα ψάρια στην πίσω πλευρά του κοπαδιού και εγκαταλείπω την επιφάνεια για να το συναντήσω.
Οι δυνατές πεδιλιές δίνουν σύντομα τη θέση τους στην πλήρη αδράνεια από πλευράς κινήσεων μου και εγώ πλέον σβήνω στο ψάρι που επέλεξα ενώ αυτό ακινητεί και παρατηρεί το άψυχο αντικείμενο που κατευθύνεται καταπάνω του.
Το κοπάδι για καλή μου τύχη παρέμεινε ήρεμο κατά την προσέγγιση μου μεγαλώνοντας έτσι το ποσοστό επιτυχίας μου. Η επιλογή μου να κατευθυνθώ για ψάρι στην πίσω πλευρά του κοπαδιού ήταν ένας ακόμα λόγος για το όσο δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα μιας και ίσως η είσοδος μου μέσα στο κοπάδι θα σκορπούσε πανικό στα ψάρια.
Το όπλο, που τόση ώρα βρισκόταν κολλημένο στο πλευρό μου, ευθυγραμμίζεται μπροστά από το σώμα μου, και σχεδόν μηχανικά σημαδεύει την νοητή ευθεία της σπονδυλικής στήλης του ψαριού ακριβώς πίσω από το κεφάλι του. Το ψάρι κεραυνοβολείται από το όπλο και εγώ πλέον παίρνω τον δρόμο για την επιφάνεια ελευθερώνοντας το μουλινέ. Το κοπάδι, ανήσυχο τώρα, γυροφέρνει για λίγο ακόμα το νεκρό μέλος του και χάνεται για πάντα στα βαθιά νερά του κάβου...
Σε παλαιότερο τεύχος μιλήσαμε για μια παραλλαγή της τεχνικής του πλαναρίσματος αποφεύγοντας να βαθύνουμε στο ίδιο το πλανάρισμα. Αναφέραμε παλιά ότι η τεχνική αυτή από μόνη της δεν θα δώσει και τα καλύτερα αποτελέσματα.
Ε, λοιπόν, σήμερα μας δίνεται η ευκαιρία να αναπτύξουμε όσο καλύτερα γίνεται αυτή την τεχνική ούτως ώστε να αυξήσουμε το ποσοστό επιτυχίας της.
Το πλανάρισμα λοιπόν θα το ορίσουμε σαν μια τεχνική όπου:
- ο ψαροκυνηγός πρέπει, με μια βουτιά συνήθως , να εντοπίσει, να προσεγγίσει και να χτυπήσει κάποιο θήραμα.
- χρησιμοποιείται για την αναγνώριση κάποιας περιοχής σε μεσαία και μεγάλα βάθη όπου η ορατότητα μας στερεί μια πλήρη εικόνα του βυθού από την επιφάνεια.
- καθώς επίσης και για τον εντοπισμό κάποιου θηράματος όπου μετά ο κυνηγός, με κάποια άλλη τεχνική θα το συλλάβει.
Θα ήθελα να προσθέσω ότι μια τέτοια τεχνική είναι ιδιαίτερα επικύνδινη σε οποιαδήποτε από τις τρεις περιπτώσεις γιατί συχνά απαιτεί από τον ψαροκυνηγό παρατεταμένες άπνοιες έτσι η χρήση του ζευγαριού είναι επιτακτική.
Κολυμπώντας λοιπόν ένα ζευγάρι ψαροκυνηγών σε μια περιοχή άγνωστη και για τους δυο, το βάθος και η ελαφριά θολούρα τους οδηγούν σε διαδοχικά πλαναρίσματα σαν την κύρια τεχνική ψαρέματος.
Σε μια βουτιά του ο ένας εντοπίζει ένα μεγάλο σαργό να ακινητεί κολλημένος δίπλα σε μια πέτρα.
Έχοντας ήδη διανύσει τα πρώτα μέτρα βάθους λοιπόν ο κυνηγός εκμεταλλεύεται την αρνητική πλευστότητα του και χρησιμοποιώντας τα πέδιλα απλά σαν πηδάλιο, φέρνει το σώμα του ελαφριά πίσω και πάνω από την πέτρα βάζοντας έτσι τον σαργό στο βεληνεκές του. Ο σαργός μη έχοντας αντιληφθεί τον κυνηγό που εκμεταλλεύτηκε την πέτρα για να κρύψει την παρουσία του, γίνεται εύκολη λεία και σύντομα παίρνει τον δρόμο για την επιφάνεια.
Εν τω μεταξύ, τα διαδοχικά πλαναρίσματα του ζευγαριού τους βοήθησαν να σχηματίσουν μια ιδέα για την μορφολογία του βυθού και αυτό με τη σειρά του αφύπνισε το ένστικτο τους για καρτέρια μιας και τα μικρόψαρα κάτω ‘μιλούσαν'.
Ένα καρτέρι λοιπόν ακολουθεί με τον ήχο μιας βολής να σπάζει την απόλυτη ησυχία. Γρήγορα ο δεύτερος εγκαταλείπει την επιφάνεια για να συναντήσει τον σύντροφο του στα μέσα της πορείας του και να του πάρει το όπλο ευκολύνοντας έτσι την ανάδυση του. Μια πίγγα κάνει τώρα παρέα του σαργού.
Στην επιφάνεια, ο δύτης που έχει κάνει την βολή προηγουμένως εξήγα στον σύντροφο του για ένα μονόπετρο πιο κάτω και για μια σκιά που νόμισε πως είδε αμέσως πριν την βολή στην πίγγα. Συζητούν και αποφασίζουν ότι μετά την βολή που ακολούθησε, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί μιας και σίγουρα το ψάρι θα είναι ανήσυχο.
Το πλανάρισμα που ακολουθεί ξεκινά από πιο μακριά και ο σύντροφος στην επιφάνεια δεν χάνει από τα μάτια του το ταίρι του κάτω. Εκμεταλλευόμενος λοιπόν ο δύτης μας φυσικά εμπόδια, κρύβει όσο καλύτερα μπορεί τον εαυτό του φτάνοντας έτσι όσο πιο κοντά μπορεί στο μονόμετρο. Οι κινήσεις του πλέον μηδαμινές, όπως μηδαμινοί είναι και οι ήχοι που παράγει.
Τα κατάφερε! Aθόρυβα έχει πλέον προσεγγίσει πλανάροντας την πέτρα του ψαριού.
Ξαφνικά βλέπει ένα κεφάλι να ξεπροβάλλει κάτω από την πέτρα και η βολή γίνεται ενστικτωδώς. Ακολουθεί ανάδυση κοντράροντας το ψάρι από για να μην βραχώσει.
Η βουτιά είναι ήδη τραβηγμένη και ο δύτης απόλυτα συγκεντρωμένος στην ανάδυση του περιμένει τη βοήθεια του φίλου του. Σύντομα το όπλο είναι στα χέρια του συντρόφου του και αυτός κατευθύνεται για αέρα στην επιφάνεια. Ευτυχώς η καίρια βολή δεν αφήνει περιθώρια διαφυγής στο ψάρι που στην επόμενη βουτιά παραδίδεται εύκολα.
Μια μικρή στάση στον εξοπλισμό τώρα θα μας δείξει τι είναι αυτό που πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα αυτός που θα επιλέξει αυτή την τεχνική για να κυνηγήσει.
Δυνατό όπλο θα έλεγα είναι το πρώτο ζητούμενο μιας και βολές συχνά γίνονται στο οριακό βεληνεκές μας με την καχυποψία των ψαριών στις μέρες μας. Ένα όπλο 110 με διπλά λάστιχα θα είναι ίσως η καλύτερη επιλογή. Πάχη βέργας και λάστιχων αφήνονται στον καθένα να επιλέξει.
Πλευστότητα είναι κατά την γνώμη μου το δεύτερο σημαντικότερο. Στην περίπτωση αυτή, ο κυνηγός θα είναι καλυτέρα να εισέρχεται στην αρνητική πλευστότητα λίγο συντομότερα. Γιατί αυτό; Λιγότερες κινήσεις προκαλούν λιγότερο θόρυβο, έτσι μεταφέρονται λιγότερα μηνύματα στα ψάρια. Προσοχή όμως. Τα πολλά κιλά εκτός από το ότι θα δυσκολέψουν πολύ την ανάδυση μας, θα μας δυσκολέψουν και στην κίνηση μας υποβρυχίως κάνοντας μας βαρετούς.
Τελειώνοντας ας αναφερθούμε άλλη μια φορά στο θέμα της ασφάλειας.
Δύσκολη τεχνική, απευθύνεται σε ψαροκυνηγούς με ζευγάρι. Τα πλαναριστά ψάρια έχουν τον τρόπο τους να φέρνουν τον κυνηγό στα όρια του. Ας το έχουμε όλοι μας αυτό υπόψη την επόμενη φορά που θα πλανάρουμε ένα ψάρι.
|
